Ik ben geen Bosschenaar

Gepubliceerd: Maandag 26 maart 2018 13:50

Ik ben geen Bosschenaar

Ik ben geen Bosschenaar, ik kwam voor het werk naar ‘s-Hertogenbosch. Inmiddels werk ik er niet meer, maar voel ik me door de liefde gebonden aan de stad. In 2014 keek ik op drie verschillende plaatsen door de kunstinstallatie Het Oog van Lucas de Man naar de stad. Het was ontroerend.. Het hielp me mijn liefde voor de stad te realiseren, die weleens wordt ondergesneeuwd door waan van de dag.

Mede gebaseerd op mijn jarenlange politieke betrokkenheid bleek ik bij bijna elk gebied van de gemeente een verhaal te weten en een bijzonder mens of gebeurtenis te kunnen herinneren.

Nu ik dagelijks ‘s morgens de stad uit fiets, beleef ik hetzelfde. Eerst bezie ik de oude stad vanuit het westen. Het station, Willem II, de Verkadefabriek, waarbij ik dan kan denken aan de bevlogen directeur die er al jaren zijn best voor doet of de mooie voorstellingen die ik daar heb gezien.

Aan de westzijde passeer ik Boschveld en denk ik aan de onlangs overleden Kees Heemskerk, die onvermoeibaar de warmte en gezelligheid van de wijk onder de aandacht bracht. Ik zie de in aanbouw zijnde ecowoningen en het mooie gebouw van Brede Bossche School Boschveld.

Vervolgens fiets ik over de Gouden Welshbrug, die noord en zuid verbindt, de verbinding met de Zandzuigerstraat, waarvan werd verwacht dat deze de hoeveelheid verkeer op de Koningsweg, Orthenseweg zou verminderen, maar nu op de Magistratenlaan voor opstoppingen zorgt.

Daar is ook het gemiste zicht op het oude ziekenhuis waar twee van mijn kinderen zijn geboren. Het is gesloopt, maar het lelijke gebouw staat nog wel op mijn netvlies.

Ik zie de oude fabriek van De Heus, die plotsklaps werd gekocht door de gemeente, zonder dat op dat moment duidelijk was of het dat hoge bedrag ook waard zou zijn,

Ondertussen fiets ik dan alweer over de Ertveldweg, waar ik regelmatig de app Buiten Beter gebruik om zwerfval te melden. En.waar het bedrijventerrein langzaam opleeft omdat leegstaande bedrijfspanden weer gebruikt gaan worden. Het is de rafelrand van de stad, een term die ik voor het eerst uit de mond van oud-wethouder Rodney Weterings hoorde.

En dan zie ik de windmolen bij Treurenburg en de afvalstoffendienst. Ook projecten waarover ik als raadslid een besluit heb genomen en waarbij dan mensen in mijn hoofd opkomen. De wethouder die enthousiast was over de windmolen, de directeur en medewerkers van de afvalstoffendienst, de inwoners van Engelen die onvrede hebben over de nieuwe windmolens die nog gebouwd moeten worden.

Als ik arriveer bij de Hedelse brug om de Maas over te steken rijd.ik Den Bosch uit. Ik ben pas halverwege en verheug op de blik op ‘s-Hertogenbosch vanaf de Maasdijk. Daar zie ik de vestingachtige contouren van Maaspoort, Empel en Rosmalen en het einde van het Maximakanaal. Bij zonsopgang ziet het er schilderachtig uit.

Om tot de Kring vrienden van Den Bosch te gaan horen, kun je de cursus Boschlogie volgen, maar de combinatie fiets en politiek levert ook veel Bossche betrokkenheid op!

Hermie van Ommeren
Inwoner Paleiskwartier
Bestuurslid Wijkbelangen Paleiskwartier
Voormalig fractievoorzitter PvdA ‘s-Hertogenbosch
Werkt als Griffier gemeenteraad Maasdriel

Deel deze pagina: